Uitbuiken op de bank is jullie Kerst denk ik dan as ik sinds 23 december niks nuws op jullien seit zie. En de van die Schot is natuurlijk gezeik van niks. Volgens ons moeder en die kan het weten, want die is van ruim vur den oorlog, waren het in ieders geval buitenlanders en gin Fransen en al zeker gin duitsers want de waren de moffen en die wieren net weggejoagd. Ons moeder zee des ze Engels tegen elkaar klapten en ook tegen de Tilburgse vrouwkes van toen. Volgens ons moeder was het allemaol van: mai luve, mi dear en wat doe joe do voor for nylonsokkings.We ze daar dan voor deden zei ons moeder nie maar ze kreeg wel zonne gelukzalige blik in der ogen en ene grijns van oor tot oor. En de leste is schrikken bij ons moeder. De wil de nie weten. Schuin tegenover ons thuis woont ene oude mens en de was de jongste bruur van eene nog oudere mens, zijn oudste bruur dus. Die oudste bruur is bij de Irene Brigade gewist en die had tegen zijn jongere bruur verteld de ze nie verder zijn gekomen dan de Leey op den Bikse weg dus achter den broekhoven. As ze nie over de Leey zen gewist zijn ze nie eens op Tilburgs grondgebied gewist. Die bruur, die ik ken dan, moest dat wel geheim houden van die andere bruur. Mar die oudste bruur verkocht zun jongste bruur een jaar of wat geleden een valse hond. En nou verteld die jongere bruur tegen iedereen dat zijn oudste bruur heeft verteld dat de hele Irene Brigade mee der broek vol terug renden toen de moffen terugschoten, de lelekers. Die moffen dan.
Waarom dat er dan toch elk joar ene krans wordt gelegd bij die soldaat mee die vlag op de Schouwburgring wit dan natuurlijk niemand. Ook die oudste bruur nie. Volgens ons moeder stond die soldaat van de Brigade vruuger aan de Ringbaan west en liep ie in de richting van Beek. De klopte toen beter denk ik dan. Mar hoe zit de mee die sollicidinges, heur ik daor nog iets van of is dat ook Tilburgs gezeik. Bij het gezeik onder menne sollicidingesbrief zag ik dat ik al fans heb en den een of andere eigewijze knurft zei dat ik gescreend of zo zou moeten worden.
Moet dat in het ziekenhuis of kan de ook bij mijne huisarts. En as het zeer doe en die knaken blijven mar uit dan weet ik het zo net nog nie. Vur we hurt we. En of ik wel competemedinges ben weet ik bij God nie. Ons moeder dacht dat het nie zo heel moeilijk zal zijn omdat ik nogal goed mee mijn handen ben. Nou je ik heur het wel as jullie uitgebuikt zijn.
T. Ilburg, Zeg mar Theo, de doe ons moeder ook. [ ]
