Dat ze bij Interpolis van kunst houden is inmiddels wel bekend. Door de hele roze toren hangen kunstwerken van meer of mindere kwaliteit en ze zijn voor iedereen te bekijken. En daar wringt de schoen. Want wat nu als je blind bent? Het vel op je rug probeert niet over je hoofd weg te kruipen bij het zien van die roze fallus op de Spoorlaan en eenmaal binnen kun je hooguit genieten van de kunst als een ziende met je meeloopt en vertelt wat hij ziet. En dat is tweedhandskunst, de interpretatie van een kunstwerk door een interpolis medewerker. En niets ten nadele van interpolismedewerkers maar het blijven wel verzekeraars en die staan nou niet direct bekend om hun expressieve karakter of groot inlevingsvermogen in de denkwereld van een kunstenaar. Voel je je als blinde toch mooi bezeken na zo'n kunstrondleiding...Maar dit gaat veranderen. Interpolis heeft bij een kunstenaar wat kunst voor blinden besteld. Bij TilburgZeikt dachten we meteen aan beeldhouwwerken, die laten zich tenslotte goed betasten zoals Jan Wolkers in Kort Amerikaans al eens beschreef maar Interpolis heeft zijn handen al vol aan medewerkers die zich aan elkaar vergrijpen dus wulps gevormde beeldhouwwerken stonden niet op de short-list.
Het is uiteindelijk een braille-wand-tapijt geworden. Da's leuk voor de blinden, een zacht tapijtje vol met verhaaltjes, maar of dat voor blinden ook echt kunstbeleving is vragen wij ons bij TilburgZeikt wel af. Wij gaan tenslotte ook geen boek lezen in een museum of het moet in het Scryption zijn.
De kunstenaar is overigens een luie vent, geen Antilliaan zoals Joost "bolle kop" Moller onlangs in de gemeenteraad suggereerde, want nadat ie het idee van het braille-wand-tapijt bedacht had, heeft ie prompt iemand anders ingehuurd om het tapijt daadwerkelijk te maken.
Het wordt nog erger, omdat het tapijt getuft wordt (en dat heeft niets met kitsen te maken, maar meer met een soort pistool wat draadjes in een doek schiet) bestaat het tapijt uit heel veel wollen draadjes en een aantal iets langere wollen draadjes om het braille-relief te krijgen. Ga daar maar eens met je vingers overheen, wol buigt lekker snel door, het verhaal verandert dus onder je vingers. Om niet alleen de blinden op het verkeerde been te zetten is het geheel uitgevoerd in groen en rood, dus de ook kleurenblinden kunnen er geen chocola van maken aangezien de rood-groen kleurenblindheid de meest voorkomende variant is.
Bij TilburgZeikt vragen wij ons af of de kunstenaar in kwestie de boel wel goed doordacht heeft of dat ie op zijn Leonardo da Vincies bezig is om in zijn werk allerlei dikke vingers naar zijn opdrachtgever te verstoppen... En om het feest compleet te maken heeft Interpolis niet 1 maar 2 van deze braille-wand-tapijten besteld. Het mag weer wat kosten.
7 april 2005
