Tilburg Zeikt: nieuws kan leuker EN beter. Echt wel.
Home | Archief | Artikelen | Rubrieken | Zoek | Links | Over TilburgZeikt.com
Home : Film : Artikel

Binnenkort in uw theater: Last days.

Als je door de dood van Kurt Cobain geïnspireerd wordt om een film te maken over de laatste dagen van een "sex, drugs en rock en roll"-held verwacht je dat ook terug te zien in de film. Deze rolprent van Gus van Sant heeft alles behalve sex, drugs en rock & roll. Het tempo waarin zaken in beeld worden gebracht, en vervolgens herhaald worden zorgt ervoor dat deze film niet echt een meeslepend epos is geworden.

Gus van Sant die nu zijn derde film met dodelijke afloop de wereld in heeft geslingerd sloeg de plank al redelijk mis bij Gerry. Hij wist zich te herpakken in Elephant (wellicht omdat deze film het Columbine-drama probeerde te verklaren en op het moment van release dus redelijk
aansprak. Met Last Days zakt Van Sant weer af naar een bedenkelijk niveau waarin hij meer aandacht lijkt te schenken aan leggen van links naar Cobain dan aan het
daadwerkelijk creëren van een film die ook voor het grote publiek het aanzien waard is.

De personages in de film, buiten Blake, lijken bij toeval in de film terecht te komen en na het uit beeld verdwijnen van geen enkel belang meer. Zo leren we in deze film dat de werkwijze van Gouden Gids verkopers en gelovigen om zieltjes te winnen wereldwijd hetzelfde is maar wat dit bijdraagt: "joost mag het weten". Verder zijn er de gebruikelijke profiteur-junks die iets van de hoofdpersoon willen.

Michael Pitt die met lange haren en een grunge sik niet echt de rock & roll held zoals we die graag zien, maar een man aan het eind van zijn Latijn. Pitt die in Hedwig and the angry inch (Deze film moet je echt gezien hebben) ervaring opdeed met films in de rock-scene blijft een beetje een gave schim evenals de andere karakters in de film.

Een persoon doet nog een poging om Blake bewust te maken van zijn zelfdestructie. Onduidelijk blijft wie deze persoon eigenlijk is; het zou zijn moeder kunnen zijn maar ook zijn manager. Deze rol wordt gespeeld door Kim Gordon, jawel die van Sonic Youth (de band met een van de briljantste rock lyrics ooit " i love you, i love you.. Whats your name"). Echter ook dit mag niet baten: Blake wil dood.

Van Sant heeft veel elementen uit het leven van Kurt Cobain in de film verwerkt, zelfs de inzet van een prive-detective (die eigenlijk pas na zijn dood door Courtney werd ingeschakeld) en verwijzing naar het feit dat Blake een dochter heeft. Een element heeft onze Gus angstvallig uit de film gehouden: Courtney Love. Waarschijnlijk vreesde hij de ophef en rechtzaken die deze rock-junk te pas en te onpas ten tonele brengt.

Ondanks het feit dat we geen getuige zijn van het daadwerkelijke levensbeëindigende moment zien we Blake aan het eind van de film zijn lichaam ontstijgen op weg naar zijn eigen Nirvana.

De quote "Here we are now / Entertain us" die Kurt Cobain vaak ten gehore bracht is volgens ons niet echt van toepassing op deze film , maar goed als je de gratis voor-premiere van A-film hebt gemist en je houdt wel van een beetje depressie dan kun je deze film binnenkort in cinecitta gaan zien.

24 augustus 2005