Xander M. Bezuijen (die 23 september 14:15 gaat promoveren in de Aula van de Universiteit van Tilburg) weet het nu zeker: leidinggevenden begeleiden vooral de ontwikkeling van de medewerkers die zij het meest positief beoordelen. De medewerkers die minder goed presteren en volgens ons dus eigenlijk de meeste begeleiding nodig hebben, krijgen minder begeleiding en ontwikkelen zich minder. Dat is een van de belangrijkste conclusies uit het onderzoek 'Leadership and Employee Development' van drs. (nu nog!) Xander. Uit empirisch participerend veldonderzoek wist de redactie dat al langer. Cor heeft één beoordelingsgesprek meegemaakt; Sjef is nog nooit ergens aangenomen en platgespoten Jan weet niet eens (meer) wat een evaluatiegesprek is. En u weet wat er van ons terecht is gekomen. Op Sjeng na, want die is hoofdredacteur.Waarom ga je zoiets uitzoeken? Bezuijen (geboren in 1969, een jaar na het merk Esprit dus) wilde meer inzicht krijgen in hoe direct leidinggevenden de ontwikkeling van medewerkers zo effectief mogelijk kunnen stimuleren. Hoe je iets moet simuleren, dat weet TZ wel. Ontwikkeling (bijvoorbeeld scholing/ training of werkgebonden leeractiviteiten) is, dat weet iedereen, belangrijk voor moderne organisaties omdat "vooral medewerkers die zich ontwikkelen kunnen bijdragen aan het snel inspelen van een organisatie op haar veranderende omgeving". Bezuijen maakte een vragenlijst en stuurde die aan maar liefst 10 organisaties (profit en nonprofit, met 52 divisies). Medewerkers en leidinggevenden aan het beantwoorden, over zichzelf en over elkaar.
Pygmalion (een toneelstuk van G.B. Shaw, waarvan ook een vreselijke musical met Eliza Doolittel en Prof. Higgins is gemaakt: met Paul van Vliet als Higgins, kun je het je voorstellen) gaat erover dat als je hoge verwachtingen van iemand hebt, die aan hem of haar (in dit geval) meldt en je er verder ook naar gedraagt of het zo is, je dan het toch wel verbazende effect krijgt dat die hem of haar helemaal opbloeit en het gestelde vertrouwen ook waarmaakt. De "Pygmalion-theorie" stelt dan ook dat verwachtingen van leidinggevenden over medewerkers de drijvende kracht zijn achter de prestaties en de ontwikkeling van medewerkers. Deze self fulfilling prophecy (nu eens in positieve zin) leidt ertoe dat leidinggevenden zich zo opstellen dat hun verwachtingen worden bevestigd.
Hoe laat je hoge verwachtingen zien, zit u zich af te vragen? Deze leidinggevenden creëren een warmere sociaal-emotionele relatie met hun medewerkers, ze stellen duidelijker en moeilijker doelen en ze geven medewerkers meer feedback en vrijheid om zich te ontwikkelen. Ook zijn ze veel inspirerender (ze stimuleren onder meer medewerkers in het nadenken over het werk en dragen uit welke waarden en normen van belang zijn). Kort gezegd: ze geven leiding in plaats van de hele dag met andere managers aan de mobiele telefoon te zitten of in een vergaderzaaltje en over lekkere wijven te praten.
Heb je vrijdag geen tijd, dan hier kort een samenvatting van het onderzoek, dan kan je toch meelullen op de receptie achteraf: het onderzoek suggereert (verder onderzoek is nog nodig bladiebla....) dat vooral het stellen van duidelijke en moeilijke doelen en het bieden van vrijheid als het gaat om training en werkgebonden leeractiviteiten de effectiefste manieren zijn om de ontwikkeling van medewerkers te stimuleren. Een cruciale voorwaarde is een relatie die wordt gekenmerkt door vertrouwen, respect en gevoelens van een wederzijdse verplichting.
De UvT heeft het telefoonnummer van de promovendus (mocht je nog iets willen weten) op haar site gezet (06) 1884 2404. Hij is nog modern ook met zijn E-mail: x.m.bezuijen@versatel.nl.
