Tilburgers houden van zuipen. Toch zeikt de horeca, ditmaal over te weinig klandizie. De horeca zeikt altijd: of het is niet druk genoeg, of het is te druk (vechtpartijen), of de levertijden van Mercedes zijn te lang. Hieronder een overzicht van de kroegen waar Tilburgzeikt weleens komt. De waardering is als volgt. Bij een ster heb je er gezeik. Bij vijf sterren valt er eigenlijk weinig te zeiken. Reacties zijn welkom op de de redactie.
De Drie Gezusters - Piusplein *****. De permanente Tilburgse Boulevard of Broken Dreams. Door het faillissement van Storm is de populatie gescheiden mannen en vrouwen weer terug op de oude locatie, van wat eens Cher was. Cher is de voornaam van de vrouw op wiens naam de kroeg stond wat eens het "Bruin kafee" was (tegenover Millertime bij de ingang van de Emmapassage), en bedacht door Sjef Marijnen, de baas van wat vroeger café Marijnen was (tegenwoordig Stoffel). Een leuke anecdote is dat Sjef heel moeilijk deed toen de projectontwikkelaar van de Emmapassage zijn kafee (want het bruin kafee was natuurlijk gewoon van hem) wilde kopen, in de hoop zo de verkoopprijs op te drijven. Je kan het echter ook te ver voeren, zei toen de projectontwikkelaar. Dan kopen we gewoon het kafee aan de overkant en maken daar de luifel aan vast. Let er maar eens op als je bij McDonald zit te zuigen aan je shake: de volkomen rechte lijn van de emmapassage wordt ineens raar geknikt, om de luifel aan Millertime vast te kunnen knopen. Sjef bleef toen mooi zitten met het Bruin Kafee. De breezer-sletjes die eerst bij de Drie Gezusters kwamen zuigen, zijn naar de achtergelegen ski-hut verkast. Let op de typerende oldschool non-carving ski's en tweedehands skischoenen als decoratie. Wat volksvermaak betreft is de Drie Gezusters nu (met de vroegere zaterdag-klandizie van Storm) een topattractie. Hoort door de ronddraaiende bar in het rijtje van Tilburgse kermis (draaimolen) en Carnaval (kroegentocht) thuis. Altijd met uitsmijters (zonder ei) aan de deur.
Café UIT - Heuvel 18 ** Heel vroeger had dit cafe op de hoek , met schuin uitzicht op de directiesecretaresses en reishostessen van Schoevers in opleiding, ook veel aanloop van deze dames en een ingang op de hoek. Wat het Elfde Gebod nu nog heeft. Daarna is de hele wand aan straatzijde vervangen door glas. Altijd veel uitsmijters aan de deur. Af en toe is er een "gala"-feest voor net-ex-scholieren.
Café Lammegoedzak - Heuvelring 104 *** Ooit was er een lidwoord (de lamme), dit is vervallen. Het cafe ligt in een kelder, wat het nadeel heeft dat je pas ziet dat of er wat te beleven valt als je al binnen bent. Bovendien zitten alle aanwezigen te kijken of je van de trap af valt. Een tot ver buiten onze landsgrenzen bekend cafe. Tik maar eens lamme goedzak tilburg bij Google in. Thema-feestjes voor de (buitenlandse) uitwisselingsstudenten van de Universiteit van Tilburg. Vroeger gingen die naar cafe Brandpunt, maar ja toen kostte het bier ook nog gewoon de hele week door 2,25 gulden (= een euro).
Het buitenbeentje - Heuvel 15a ***. Niet heengaan als je niet tegen vet haar, hardrockers, darters of een superlage bar (± 1 meter hoog) kunt. Wel heen gaan als je Schneider Weisse, het allerbeste bier ter wereld uit Munchen vers getapt wilt drinken uit het grote halve liter Kandinsky-glas voor de allerlaagste prijs in Tilburg. Inspiratiebron voor Clemens van Bracht als helft van de Deurzakkers voor het lied: "het is hier binnen beter dan buiten". Je kan er echter buiten wel lang met één consumptie op het terras zitten, je ziet iedereen de Korte Heuvel oplopen, en je kan roepen wat je wilt naar de mensen, want om je heen zitten alleen maar hardrockers met lang haar en spijkervestjes.
Café Heuvel 15 & Tribunaal - Heuvel 14 &15 *. Geen poespas hier. Inrichting is destjids bij opening van het cafe aangeschaft en daarna nooit meer vernieuwd. In de jaren 70 zijn er nog wat cassettebandjes aangeschaft en in de jaren 80 ook enkele CD's. Uit de speakers klinkt vooral rock. Terwijl er buiten honderden mensen voorbij stromen op zoek naar vertier (013), geluk (Polly) of Café Weemoed, blijft het in deze cafés rustig. Hier kom je voor de dartcompetitie en de tafelvoetbal. Mannen dus, die willen winnen in de zaken waar het in het leven echt om draait.
Café Uitstad - Heuvel 8&9 **. Er was een tijd dat je naar de Uitstad ging als er notabene bij Polly te weinig LW (Lekkere Wijven = Babes) waren. Ze stonden bovenaan de railing te hangen en te swingen. De trap stond vol met elkaar versierende stelletjes en iedereen hing zijn jas aan de buitenkanten van de trap. Dit is niet langer nodig. Nu een prima kroeg om te praten voordat het echte feest los gaat barsten bij een van de buren. Er treden regelmatig bands op. Als je broer ook in een band speelt, kun je ook gewoon een middag in hun repititiehok gaan zitten. Dan hoor je ook twee keer "listen to the music" en een slecht gespeelde Chili Peppers cover. Altijd saai, maar met oudejaarsavond héél saai. Heeft niks met cafe Uit te maken.
Café 't Vaticaan - Heuvel 2 *. In het echte Vaticaan wordt nog weleens geschoten (op de Paus). Maar in 't Vaticaan nooit. Mariabeelden en engelen geschilderd op het plafond geven een vertekend beeld. Er is iets raars met het Herentoilet. Een van de engelen (met de grote horloge) lijkt op ex-eigenaar Huib die ook een cafe buiten het centrum heeft de 's Tapperij. Kruising ringbaan en Bredaseweg. In de kerk komen steeds minder mensen, degenen die komen hebben wel vast werk en zijn gemiddeld ouder. Idem bij het Vaticaan. Met carnaval kon je hier zonder passé partout naar binnenlopen, wat wel aangeeft hoe blij ze zijn met je bezoek. Het Vaticaan wordt door Interpolis-medewerkers ook als externe vergaderruimte (Rood-6) gebruikt. Hoe ze weten dat je bij Interpolis werkt zodat ze daar de totaalrekening (ook van de drank) heen kunnen sturen, zal altijd een raadsel blijven. Of je moet een cache-pagina van deze site vinden.
Clancy's Irish Pub - Heuvel 44&45 *. Elke stad heeft een Ierse pub. Personeel spreekt engels, en een paar woorden Nederlands. "Flikker op", "Nee er is geen dagschotel meer" en "Het is wel goed, een pint guiness kost gewoon 4 euro". Ruig publiek. Jameson quiz night, een soort Triviant.
Le Clochard - Heuvel 16 *. Extreem hoge concentratie van breezer-sletjes en clearasil-commando's. Het leuke van de Clochard is dat iedereen inclusief de nadrukkelijk aanwezige scholieren, het gevoel heeft dat alle andere mensen jonger zijn dan zijzelf. Als Michael Jackson in Tilburg gaat stappen, "wipt" hij hier altijd even langs. Vermoedelijk de enige plaats waar Schnappi-de-Krokodil wordt aangevraagd omdat men het een mooi lied vindt. Hennie Vrienten heeft er ook een liedregel aangewijd: "ik sjans wat met een meisje in de late night bar ohooh", want vroeger heette dit Nachtbar Julia. Vroeger: toen er in Tilburg ook nog een Nachtbar Rembrandt was (Nachtwacht, get it?). Daar kon je altijd behalve Peruaans marcheerpoeder en wit en bruin (geen brood) ook audivisuele apparatuur per merk bestellen (zonder doos of handleiding).
Café Weemoed - Heuvel 12 *****. Tussen al het communistisch aandoende "een-grand-cafe-voor-arbeiders"-geweld in het centrum is dit een verademing. Weemoed gaat nog langer mee dan het communisme en heeft al bijna dertig jaar dezelfde formule. Vlag dekt de lading precies. Enkele gasten zitten reeds al die tijd aan de tap. Gemoedelijke sfeer met een prima terraslocatie, want met uitzicht op het naburige Polly-terras. Soms wat trage bediening (nou ja, altijd), maar dat vergeef je ze snel door de goedgevulde glazen.
Stoffel - Heuvel 13 *. Heette vroeger Marijnen. Bier voor een gulden op woensdag. Wijn voor een knaak. Tegenwoordig saaie bedoening hier. Cafe-inrichting is scheef, dat is wel heel opwindend.
Café Polly Maggoo - Heuvel 10 ****. Behoorde jaren tot de absolute top van Tilburgse studentenkroegen. Wanneer er op de dansvloer geen muis meer bij past, doen ze hun goesting er zonder problemen naast. Tijdens topavonden wordt zelfs de pooltafel bestegen. Die topavonden zijn de laatste tijd met name op vrijdag en zaterdag wanneer er ook veel oud-studenten komen. Op donderdagen valt het steeds vaker tegen.
Café Cul de Sac - Heuvel 48 ****. Druk, druk, druk en zonder airconditioning. Gevarieerd gezelschap: van Tilburgers met een kilo ijzer in hun hoofd tot aan koorballen. Muziek is heel heel OK. Komt waarschijnlijk ook door de grote concentratie muzikanten onder het publiek. Veel optredens van echte muzikanten. Losers zoals 'vetcoole' Wesley zul je d'r niet zien.
De Nacht - Heuvel 47B - **. Als je om 4.00 uur 's nachts nog niet naar huis kan of wil is er altijd nog De Nacht. Deze nachtclub, in de volksmond 'tietenbar' fascineert. (vaccineert??) De paaldanseressen achter de rechthoekige bar studeren overdag theaterwetenschappen e.d. en hebben er lol in en trekken voortdurend hun topjes uit. Omdat ze geen BH dragen kan je goed hun borsten zien. Het is hier niet goedkoper dan in andere cafe's, maar er is wel meer te beleven. Bij de ingang krijg je namaakgeld, dat je aan de werkneemsters kan geven om hen een hart onder de riem te steken. Lapdance kan, maar je zit zelf op een barkruk en er zijn veel kijkers om je heen. Om daar kans op te maken, moet je bij de ingang voor entree ook nog voor vier muntjes 16 euro dokken. Je moet er tenslotte wat voor over hebben. Neem wel een speciale gesp mee of blijf bij de Supertilburgers in de buurt, want een enkele keer wordt er geschoten. Maar: altijd voor de deur want de uitsmijters pakken alle wapens af als je naar binnengaat.
Café Babbus - Heuvel 46 **. Journalisten in spe (zowel voor als achter de bar), overal pinda's en pindaresten en een onmogelijke trap richting toiletten zorgen voor stank, bijna-ongelukken en ander leed. Positief: aan de stank van pinda's kun je op mooie dagen ontsnappen door naar het knusse terras te verhuizen. Er hangt een duikpak aan de muur voor drinkers die wat al te diep in het glaasje kijken.
Caféde Voortuin - Tuinstraat 4 **** Verscholen op het voormalige Pieter Vreedeplein (wordt: Peter Peace Square), tussen V&D en Café Uit in, ligt dit kleine cafée rustig te wachten op bezoek. Dat zijn jazz-liefhebbers pur sang (dus niet dat rustige achtergrondwerk van de tandarts), maar ook mensen die in een dronken bui een huis hebben gekocht en daarover van gedachten willen wisselen met andere kroeglopers. Van buiten ziet het eruit als de kroeg is van koper, toch ligt er geen loper, met pluche tafelkleedjes. Prijzen zijn niet hoog. Regelmatig draait er een DJ vanaf het kleine podium over de permanent aanwezige luidsprekers. Niet zo hàrd als bij de Uitstad, maar ook làng niet zo vervormd. De naam alludeert op de “voorhof”, het allervoorste deel van het vagijn, dat weet iedereen, maar dat kun je niet op je gevel schilderen. Het zgn. “voorspèl” waar je de laatste tijd zoveel over hoort, zou zich in deze voorhof moeten afspelen. Echter, voor Voorspel moet je naar Paradox, toevallig (?) ook een vooral-expirimentele-jazztent. Als je van Kandinsky naar Cinecitta loopt in een rechte lijn (recht zoals Jan Vergoor dat zou doen) kom je op de hoek langs Paradox (Willem II straat) waar ze altijd ook een interessant wisselfust hebben. Jazz-tenten hebben zoveel op met sex, omdat het woord Jazz niet voor niets een verbuiging is van Jizz (=kwakkie). Vergelijk het Duitse Shpritzen, waar Herman Brood Zaliger ook eens een grammofoonplaat over opnam. Voor een net CD-hoesje kun je die overigens bij papercdcase.com maken.
